عشق دردانه‌ست؛ یادداشتی درباره بازگشت فیلم کوتاه به جشنواره فجر

عشق دردانه‌ست

در زمانه‌ای که زبان‌زد همگان بود «هر که آمد عمارت نو ساخت» سیمرغ فیلم کوتاه از آشیانه جشنواره فیلم فجر پر کشید و فیلمسازان فیلم کوتاه وا حسرتا گویان در پی بازگشتن سیمرغ به خانه بودند. هجرت از آشیانه پر مهر فیلم کوتاه هفت سال طول کشید. گویی فیلمسازان کوتاه باید از هفت شهر عشق عبور می‌کردند تا قدر عافیت را بدانند.

گفت ما را هفت وادی در ره است
چون گذشتی هفت وادی، درگه است
هست وادی طلب آغاز کار
وادی عشق است از آن پس، بی کنار

در این زمانه عسرت و هفت سالی که گذشت؛ درباره اهمیت حضور فیلم کوتاه در جشنواره فیلم فجر کارگروه‌ها و جلسات مختلفی در سازمان سینمایی و انجمن سینمایی جوانان ایران و انجمن صنفی فیلم کوتاه (خانه سینما) برگزار شد. یک خواست جمعی پس پشت این نگاه بود تا حق به حقداران فیلم کوتاه برسد و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

روایت اول: رییس سازمان سینمایی، «اعضای خانواده بزرگ و پرافتخار فیلم کوتاه» را به خاموشی در برابر شنیده‌ها فراخواند. حجت‌الله ایوبی در یادداشتی خطاب به سازندگان فیلم کوتاه سینمای ایران با اشاره به بازگشت فیلم‌کوتاهی‌های به جشنواره فیلم فجر پس از هفت سال نوشت:«مدیریت سینما به شما سیمرغ نداد، شایستگی شما را با تاخیر به رسمیت شناخت و اعتراف کرد به اعتبارتان. به احترامتان تعظیم می‌کنم و باور دارم که آن “سی‌مرغ” افسانه‌ای خود شمایید.» متن کامل این یادداشت بدین شرح است:

باسمه تعالی
هنرمندان گرامی، اعضای خانواده بزرگ و پرافتخار فیلم کوتاه،
هفت سال گذشت و شما هنرمندان و جوانان چه صبورانه پیمودید وادی خواستن و طلب را و چه خوب می‌دانستید راه و رسم خواستن و بودن در این وادی را که:
صد بلا در هر نفس اینجا بود
طوطی گردون، مگس اینجا بود
عاشقانه و صبورانه در این سالها گفتید و شنیدید و ساختید و سوختید و دانستید که وادی عشق وادی سوختن است:
کس در این وادی بجز آتش مباد
وآنکه آتش نیست عیشش خوش مباد
گذر کردید از وادی معرفت و استغنا و توحید و حیرت و اینک روزگار وصال است و شما با سیمرغی که در دستان‌تان است در وادی فقر و فنایید.
بعد از این وادی فقر است و فنا
کی بود اینجا سخن گفتن روا
عین این وادی فراموشی بود
گنگی، و کری، و بیهوشی بود

و من شما را فرا می‌خوانم به خاموشی. خاموشی در برابر شینده‌ها. و از شما می‌خواهم که اینک که یکی از کمترین خواسته هایتان با تلاش خودتان و همراهی مدیران پیشین و کنونی اجابت شد خانه های پرمهر انجمن سینمای جوان را آب و جارو کنید از غبارها. امروز روز دوستی است و یکی شدن. سینمای جوان و فیلمسازان فیلم کوتاه از هر دسته و گروهی و از هر سلیقه و نگاهی اعضای پیوسته یک خانواده بزرگ و با شکوهند. مدیران می آیند و می روند و شما همواره هستید وخواهید بود. خانه خانه شماست. و آینده از آنِ شماست. روزگارتان تازه آغاز شده. سینمای ایران با اندیشه های نو و دستان توانای شما نفس تازه کرد. جشن ها و جشنواره ها بدون حصورتان بی فروغ و کم رونق است.. فیلم کوتاه دیگر یک مقدمه نیست. یک غایت است. راه عبور نیست. وادی اقامت است. سینمای ایران شمایید. جشنوراه فجر آوردگاه اندیشه های تازه شماست. آشتی مردم با سینما مرهون اندیشه های درخشان شماست. و مدیران سینما را گزیزی نیست جز پذیرش شکوه حضورتان. مدیریت سینما به شما سیمرغ نداد. شایستگی شما را البته با تاخیر به رسمیت شناخت. اعتراف کرد به اعتبارتان. خود را شایسته هیچ تقدیر و سپاسی نمی دانم. به احترامتان تعظیم می کنم. و باور دارم که آن سی مرغ افسانه ای خود شمایید. شما فیلمسازان فیلم کوتاه. شما اعضای دوست داشتنی انجمن فیلم کوتاه. هنرجویان و اعضای انجمن سینمای جوانان ایران. دستتان را به گرمی می فشارم و به همه اعضای این خانواده بزرگ از همه سلیقه ها و با همه نگاهها ادای ادب و احترام می کنم. از همه شما می خواهم که دست دردستان هم یک دل و هم صدا پیش روید در وادی عشق و معرفت و فقر و فنا. روزگار روزگار شماست و مدیران سینمایی در همه سطوح یار و پشتبان‌تان. از شما به خاطر اظهار لطفتتان سپاسگزارم و دوستدار همه شما، لشگر بزرگ و توانمند فرهنگ و هنر این سرزمین‌ام.

 

روایت دوم: هفده فیلم از مجموع چهل و چهار اثر جشنواره متعلق به فیلم اولی و دومی‌ها است. محمد حیدری دبیر جشنواره سی وپنجم فیلم فجر درباره حضور فیلم اولی‌ها در جشنواره سی و پنجم توضیح داد «یازده فیلم در بخش سودای سیمرغ فیلم اولی داریم و کارگردان‌های فیلم اول بسیار خوشحال هستند. سالیان گذشته به دلیل اینکه فیلم‌های اول کم بودند، بخش جداگانه داشتند. سال گذشته بخش زیادی از جوایز را فیلم‌های اول گرفتند. شاید اینگونه جوان‌ها اعتماد بیشتری به جشنواره کردند و در مجموع ۴۴ فیلم، ۱۷ فیلم، آثار اول و دوم هستند که در کنار پیشکسوتان سینمای ایران قرار گرفته اند. باید این واقعیت را بپذیریم که جوان‌ها می‌آیند و نسل عوض می‌شود.»

انجامه: آری به استناد همین دو روایت کوتاه “باید این واقعیت را بپذیریم که جوان‌ها می‌آیند و نسل عوض می‌شود.” فیلمسازان فیلم کوتاه قرار نیست جای کسی را تنگ کنند. آنها با عشق به این امید آمده‌اند تا «طرحی نو در اندازند.» ایدون باد

سید جواد میرهاشمی
فیلمساز و پژوهشگر

 

 

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *